Vintage doopsuiker inspiratie: een beetje geschiedenis

with Geen reacties

 

Vintage doopsuiker inspiratie: een beetje geschiedenis

Laten we even terugkijken naar al die mooie doopsuiker die onze ouders en grootouders gemaakt hebben. De ideale inspiratie bron voor een doopsuiker opstelling met een tikkeltje melancholie en een vintage look.

via Doopsuiker & treats

 

Traditie van de suikerbonen

In België hoort bij een geboorte steevast de suikerbonen traditie. Toch zijn er niet veel mensen die weten waar deze gewoonte vandaan komt. De traditie gaat al terug tot de oude romeinen. Zij gaven geen suikerbonen zoals wij die kennen, maar hun geboorte bonen waren amandelnoten bedekt met een laagje (gedrenkt in) honing. Deze lekkernij stond symbool voor vruchtbaarheid en leven en werd uitgedeeld bij het vieren van een huwelijk of een geboorte. De traditie zette zich in mindere mate voort in de middeleeuwen en kwam weer volledig aan de oppervlakte in de 19e eeuw. Samen met andere symbolen zoals de ooievaar en kindjes uit de kolen.

Meter en peter schonken de doopsuiker

Een doopfeest in Vlaanderen was niet denkbaar zonder dat peter en meter met een doos suikerbonen verschenen. Op haar beurt schonk de gelukkige moeder iets van haar geluk aan familieleden, kennissen en buren door het schenken van doopsuiker. Dit werd rondgebracht door de bakker en was verpakt in roze of blauwe hoorntjes van papier, gestrikt met een lintje, al naar gelang het geslacht van de boorling. Peter en meter betaalden ieder de helft van de kosten van het doopsuiker; peter voor de jongen, meter voor het meisje. Alle buurkinderen, die “het kindeke komen kijken” ontvingen een zakje doopsuiker.

Eerste verpakkingen

De eerste suikerboontjes waren dus ook amandelnoten met een suikerlaagje later werd de noot vervangen door Belgische chocolade. Suikerbonen bestonden aanvankelijk in drie kleuren: wit, roze en blauw. Opvallend is dat de suikerbonen vroeger in roze voor de jongens waren en in blauw voor de meisjes. 

Eerst bestonden er kartonnen doosjes voor de volwassenen met afgeronde hoeken en puntzakjes voor de kinderen waar een oneven aantal boontjes werden ingestopt. Later werd dit vervangen door porseleinen beeldjes met een zakje doopsuiker aan voor de volwassenen en een beertje met een zakje aan voor de kinderen. Bovenop de suikerbonen lag vaak een ‘busselkindeke’ van suiker met om de hals een rozerood of blauw lintje. Pas rond de jaren '70 begon men bij de suikerboontjes ook allerlei doopsuikergeschenkjes te geven.

Kakkeboontjes

In de volksmond sprak men vroeger over “kindjeskak” of “kakkeboontjes”. Bij de doop bestond er een ritueel dat er suikerbonen in het doopkleed en deken van de baby verstopt werden, als het kindje dan gedoopt was en “uitgepakt” werd, vielen deze boontjes op de grond en leek het alsof ze uit de luier waren gevallen. Het idee van de luier kan je nog steeds zien in de vorm van de klassieke zakdoek of tule zakjes waar men de boontjes in verpakt.

Vintage met een hedendaagse look

Vandaag spelen we maar al te graag met die oude elementen en geven onze doopsuiker opstellingen een frisse look met een vleugje nostalgie.